Przypadki neapolitańskie

O miłości i nienawiści do Neapolu

Transport publiczny w Neapolu. Część I: jak dojechać w Neapolu do…

7 Komentarzy

20160520_113001

Podczas krótkiego wypadu do Neapolu zdecydowanie najlepiej poruszać się po nim pieszo. Największe atrakcje miasta znajdują się w samym centrum i w jego najbliższej okolicy. Poza tym spacer to najlepszy sposób na to, aby poczuć miasto, obserwować jego mieszkańców, chłonąć je każdym zmysłem. Czasem jednak konieczne jest skorzystanie z transportu publicznego.

W planie zwiedzania wielu osób są odleglejsze zakątki, nie tylko Neapolu, ale też Kampanii. A to, jak funkcjonuje (chociaż dla wielu nie funkcjonuje) ta przedziwna infrastruktura obrosło legendą, która wrosła mocno w kulturę Neapolu. Często dla mieszkańców jest to spore utrapienie, bo jak dojechać gdzieś na czas, kiedy nie istnieją rozkłady jazdy autobusów, a pociągi są często opóźnione. Ale przy odrobinie dobrej woli i dużych pokładach cierpliwości, można dojechać wszędzie. W końcu na wakacjach człowiek jest zrelaksowany, a z potencjalnymi współpasażerami na przystanku, można sobie uciąć miłą pogawędkę. Moje osobiste doświadczenia z neapolitańskim transportem publicznym są różne. Nie brakowało w nich spotkań z ciekawymi ludźmi, dopychania mnie kolanem do wnętrza pociągu przez pana z obsługi stacji, notorycznej jazdy na gapę z powodu zamkniętych kas biletowych, czy łapania stopa w środku miasta, bo po prawie dwóch godzinach oczekiwania, autobus nadal nie przyjeżdżał. Ale to tylko namiastka długiej opowieści.

Co oferuje publiczny transport w Neapolu?

Najbardziej mistycznym środkiem transportu w Neapolu są autobusy. Te miejskie należą do spółki ANM (Azienda Napoletana Mobilità SpA). Jej tabor pozostawia wiele do życzenia, strajki nie są rzadkością, a rozkłady jazdy zwyczajnie nie istnieją. Na niektórych przystankach znajdują się tablice wyświetlające za ile minut dany autobus przyjedzie. Niektóre z nich mają magiczne właściwości i 6 minut nagle zamienia się w 14, 21, 18, aby zniknąć na zawsze. I tak po kolejnych kilku minutach oczekiwania – niespodzianka! Autobus przyjechał i w wesołym, rozgadanym towarzystwie zawiezie nas do celu. Moje doświadczenia z tym środkiem transportu są raczej złe, ale czasem nie ma wyjścia i trzeba swoje odczekać. Przydatna może okazać się strona, na której wskazane są godziny odjazdu poszczególnych autobusów z ich pierwszego przystanku.

ANM obsługuje też kilka linii podmiejskich, ale w tym względzie zdecydowanie przoduje inna spółka, EAV (Ente Autonomo Volturno srl). I tu niespodzianka, bo na ich stronie znajduje się rozkład jazdy poszczególnych autobusów.

Nadszarpniętą powyżej reputację spółki ANM ratuje 1. linia metra (Linea 1). Funkcjonuje prawie bez zastrzeżeń, a jej stacje to prawdziwe galerie sztuki. Łączy stacje Garibaldi i Piscinola, z szesnastoma stacjami pośrednimi. W budowie jest ciągle stacja Duomo, a w planach dalsza rozbudowa tej linii. Na odcinku Garibaldi – Colli Aminei trasa przebiega pod powierzchnią ziemi, aby następnie się spod niej wynurzyć i uraczyć podróżnego ładną panoramą obrzeży miasta.

Linia 1 jest regularna, i w przeciwieństwie do innych środków transportu w mieście, nigdy nie słyszałam, aby ktoś z mieszkańców na nią narzekał.

Pierwszy kurs ze stacji Garibaldi startuje o 6.20, a ostatni o 23.02. Kolejne odjeżdżają co 10-14 minut, w zależności od pory dnia.

Z przeciwległej stacji Piscinola pierwsze metro odjeżdża o 6.00, a ostatnie o 22.30. Częstotliwość jest podobna.

Bardziej szczegółowa rozpiska znajduje się tutaj .

ANM obsługuje też linowo-terenową kolej Funicolare, której zadaniem jest, wspiąć się szybko na dwa neapolitańskie wzgórza. Do dyspozycji są jej cztery linie, z których trzy wjeżdżają na wzgórze Vomero ( z dzielnicy Chiaia, z via Toledo i z Montesanto), a jedna łączy dzielnicę Mergellina ze wzgórzem Posillipo. Ich nazwy to kolejno: Funicolare Chiaia, Funicolare Centrale, Funicolare Montesanto i Funicolare Mergellina. Stacje wszystkich czterech linii otwarte się od 7.00 do 22.00, a kolejki odjeżdżają regularnie co 10 minut.

Spółka EAV, poza w miarę funkcjonującymi autobusami, posiada też całkiem rozbudowaną sieć kolei. Ale dla potencjalnego turysty najważniejsze są:

linie Flegree – są dwie i obie odjeżdżają ze stacji Montesanto; jedna nazywa się Cumana, a druga Circumflegrea; i w prawie idealny sposób obrysowują powierzchnię Pól Flegrejskich;

linie Vesuviane, czyli Circumvesuviana – jest ich sześć i wszystkie odjeżdżają ze stacji Garibaldi, znajdującej się w tym samym kompleksie co Dworzec Główny (Napoli Centrale); najbardziej oblegana przez turystów jest ta, jadąca do Sorrento i zahaczająca o Herkulanum i Pompeje.

Obie te linie spółki EAV obrosły już legendą wśród neapolitańczyków, którzy nie pałają do nich nawet skrawkiem sympatii. Notoryczne opóźnienia, strajki, marnej jakości pociągi i szemrani współpasażerowie stały się tematem tysiąca internetowych memów. Circumvesuviana doczekała się nawet swojego fanpage’a , z ponad 30000 polubień i próbą rozluźnienia nerwowej atmosfery.

Ale ponieważ nie wszystkie pociągi są opóźnione, podaję link link do rozkładu jazdy Cumana, Circumflegrea i Circumvesuviana.

Ostatnim, godnym uwagi środkiem transportu jest 2. linia metra (Linea 2). Obsługuje ją Trenitalia – spółka włoskich kolei państwowych. I faktycznie, jej wagony pociągów osobowych w niczym nie przypominają metra. Rozciąga się na trasie między stacjami San Giovanni Barra i Pozzuoli, zatrzymując się między innymi na Piazza Garibaldi, Piazza Cavour, Montesanto, czy Mergellina. Przy podróży do Pozzuoli warto się wcześniej upewnić czy metro, które akurat podjechało, faktycznie tam dojeżdża. Niektóre kończą swój kurs na Campi Flegrei. Co więcej, po tej samej trasie, jeżdżą też pociągi do Salerno czy Caserta. Ale spokojnie, bo na trasie Pozzuoli – San Giovanni, funkcjonują jako metro i obowiązuje standardowy bilet. Linia 2 neapolitańskiego metra startuje już o 5.20, a kończy jazdę o 23.20. Kursuje średnio co 8 minut, z naciskiem na średnio.

Całkiem fajną i ułatwiającą poruszanie się po Neapolu, miejskim transportem wszelakim, jest aplikacja. Nie jest bezbłędna, ale i tak pomocna.

Trochę o biletach.

  • Bilet jednoprzejazdowy ANM w mieście (autobusy ANM, funicolare i 1. linia metra) – 1,10 €
  • Bilet jednoprzejazdowy Trenitalia/EAV w mieście (autobusy EAV, Cumana, Circumflegrea, 2.linia metra) – 1,30 €
  • Ceny biletów podmiejskich Trenitalia/EAV ( autobusy EAV, Cumana, Circumflegrea, 2.linia metra) będę podawać na bieżąco przy opisywaniu tras w kolejnym wpisie.
  • Bilet połączony 90 minut (biglietto TIC), z możliwością przesiadki na wszystkie środki transportu miejskiego ANM/EAV/Trenitalia, z jednym haczykiem – po skorzystaniu z któregokolwiek pojazdu szynowego bilet traci ważność, nawet jeśli 90 minut jeszcze nie upłynęło; oznacza to, że np. możemy przesiąść się z autobusu do 2. linii metra, ale jeśli będziemy chcieli z metra przesiąść się do funicolare musimy zakupić nowy bilet – 1,60 €.  Ale jak to często w Neapolu bywa, praktyka z teorią nie zawsze idą w parze i nie raz przesiadałam się na tym bilecie z metra do metra.
  • Bilet dzienny upoważniający do nielimitowanej liczby przejazdów pojazdami jednej i tej samej spółki  (np. tylko ANM, a więc autobusy, funicolare lub 1. linia metra; ważny do godziny 24.00 w dniu skasowania) – 3,50 €
  • Bilet dzienny TIC (na środki transportu miejskiego wszystkich spółek transportowych, ważny do godziny 24.00 w dniu skasowania) – 4,50 €
  • Bilet tygodniowy ANM w mieście – 12,50 €
  • Bilet tygodniowy TIC (na wszystkie środki transportu miejskiego) – 16 €
  • Alibus (autobus ANM z lotniska do centrum) – 5 € – bilet zakupiony poza autobusem, ważny jest przez 90 minut od momentu jego skasowania i można się przesiadać na inne środki transportu; jeśli zakupimy go w autobusie ważny jest on tylko na jeden przejazd.

Bilety można kupić w kioskach (czyli Edicola), Tabaccaio, w niektórych barach lub w kasach biletowych czy automatach, bezpośrednio na stacjach metra czy kolejki.

Dzieci do 6. roku życia mogą podróżować bez biletu, jeśli same nie zajmują miejsca siedzącego (mogą siedzieć na kolanach) i osoba z nimi podróżująca posiada dokument potwierdzający ich wiek. Na jedno dziecko może przypadać jeden dorosły. Powyżej 6. roku życia obowiązuje bilet w pełnej cenie (nie ma biletów zniżkowych).

Można przewozić wózki dziecięce, bez dodatkowej opłaty, stawiając je w wyznaczonym miejscu; jeśli środek transportu nie jest przystosowany, wózek trzeba złożyć.

Bagaż podręczny można przewozić bezpłatnie, ważne żeby nie zajmował miejsca do siedzenia. Za większe bagaże obowiązuje dopłata. Kierowca ma też prawo odmówić nam podróży z dużą walizką, jeśli autobus jest zatłoczony. Ale w Neapolu nie ma rzeczy niemożliwych.

Małych rozmiarów zwierzątka można przewozić bezpłatnie. Ważne żeby nie stwarzały zagrożenia innym pasażerom i same nie zajmowały miejsca siedzącego. Psom średnich i dużych rozmiarów trzeba zakupić bilet.

Przy podróży autobusem, bilet należy skasować zaraz po wejściu do pojazdu. Na stacjach 1. linii metra, Cumana i Circumflegrea, Circumvesuviana i Funicolare znajdują się bramki biletowe. Linia 2. metra takich bramek nie posiada, dlatego bilet należy skasować w znajdujących się na stacjach kasownikach. Jeśli z jakiegokolwiek powodu nie udało się biletu skasować, na jego odwrocie jest miejsce na samodzielne wpisanie daty i godziny wejścia do pojazdu.

Jest jeszcze Artecard!

  • „Napoli 3 giorni”, trzydniowa karta, obejmująca atrakcje samego Neapolu, upoważnia do jazdy wszystkimi środkami transportu miejskiego (poza Alibus) tylko w obrębie miasta. Dlatego nie dojedziemy na niej do Sorrento czy Pompeii. Teoretycznie można jej używać tylko na dojazd do miejsc, które wymienione są na liście „Napoli 3 giorni”. Ale w praktyce pewnie wygląda to inaczej.
  • „Tutta la regione 3 giorni”, czyli trzydniowa karta obejmująca atrakcje Kampanii. Obejmuje wszelki transport kołowy i szynowy na terenie całego regionu (poza Alibus), na dojazd do miejsc, wymienionych na liście „Tuttal la regione 3 giorni).
  • „Tutta la regione 7 giorni” nie obejmuje transportu.

Warto pamiętać, że ważność takiej karty kończy się o północy trzeciego dnia, a nie po 72 godzinach.

Jak dojechać w Neapolu do…?

(za start uznaję Centro Storico i jego najbliższą okolicę)

=Castel Sant’Elmo i Certosa San Martino – zawsze polecam wspiąć się na nogach po 414 stopniach Salita della Pedamentina, której historia sięga XIV wieku, i która łączy Corso Vittorio Emanuele z Largo San Martino. Ale wiem, że kiedy brakuje wystarczającej ilości sił lub czasu do dyspozycji, trzeba zdać się na komunikację miejską. Proponuję trzy opcje dojazdu na wzgórze Vomero.

  1. Najbliżej Largo San Martino, znajduje się stacja kolejki Funicolare Montesanto – Stazione Morghen. Dojazd z początkowej stacji przy Piazza Montesanto zajmuje kilka minut, z pośrednią stacją C.V.Emanuele. Ze stacji Morghen do Castel Sant’Elmo, spacer zajmuje około 7 minut.

  2. Około 12 minut spacerem od Largo San Martino, znajduje się stacja innej nitki Funicolare Centrale – Stazione Piazza Fuga. Startuje ona ze stacji Augusteo, znajdującej się przy Piazzetta Duca D’Aosta, tuż przy via Toledo. Posiada ona dwie stacje pośrednie: C.V. Emanuele i Petraio.

  3. Kolejną opcją jest dojazd 1. linią metra do stacji Vanvitelli, znajdującej się przy placu o tej samej nazwie. Spacer do Largo San Martino zajmuje około 12 minut. W okolicach Centro Storico znajduje się kilka stacji 1. linii, z których dojechać można do Vanvitelli: Garibaldi, Universita’, Municipio, Toledo, Dante i Museo. Po wejściu do stacji metra, należy kierować się w stronę: direzione Piscinola.

=Catacombe di San Gennaro – teoretycznie i tam można dojść z centrum spokojnym spacerkiem, podziwiając z mostu Maddalena Cerasuolo, dzielnicę Sanita’ z Wezuwiuszem w tle. Ale jak najbardziej można tam dojechać, i to aż czterema autobusami ANM o numerach: 168, 178, 604 i C63. Przystanki znajdują się na Piazza Dante, via Pessina, via Costantinopoli i przed Museo Archeologico Nazionale. Należy wysiąść na przystanku Basilica Incoronata.

=Museo Nazionale di Capodimonte – z centrum dojeżdżają tam te same autobusy ANM, które jadą do Catacombe di San Gennaro: 168, 178, 604 i C63. Z autobusów 168 i 178 należy wysiąść na przystanku Porta Piccola przy via Miano. Autobus C63 zatrzymuje się na via Capodimonte na przystanku Porta Grande. Linia R4 zatrzymuje się około 200 metrów od Porta Piccola, na przystanku viale Colli Aminei.

=Scampia – wiem, że wielu fanów Gomorry marzy o tym ,aby na własne oczy zobaczyć Vele di Scampia. Dojechać tam można 1. linią metra, wysiadając na ostatniej stacji Piscinola. Od niej można przejść, również pokazaną w serialu, via Piero Gobetti. Skręcając na rondzie w prawo, w jeszcze bardziej znajomą fanom serialu via Antonio Labriola, dociera się do charakterystycznych budynków, które stały się trudnym symbolem tej dzielnicy.

=Pontile Nord di Bagnoli – to mało znane turystom miejsce, bo sporo oddalone jest od centrum. Ale jeśli ktoś lubi industrialne klimaty, połączone z pięknymi morskimi widokami to molo w Bagnoli jest w sam raz. Można połączyć wypad tam, ze zwiedzaniem Pozzuoli lub Parco Archeologico del Pausilypon..

  1. Dojechać tam można kolejką EAV Cumana, której stacja Montesanto znajduje się przy placu o tej samej nazwie. Należy wysiąść na przystanku Bagnoli i przejść na nogach niecałe 10 minut w stronę via Coroglio.

  2. Inną opcją jest 2. linia metra ze stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli. Z metra należy wysiąść na stacji Bagnoli-Agnano Terme i przebić się uliczkami dzielnicy Bagnoli w stronę via Coroglio.

=Parco della Tomba di Virgilio – najlepszą opcją jest dojazd z centrum 2. linią metra ze stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) Z metra należy wysiąść na stacji Mergellina, którą od parku dzieli pięciominutowy spacer.

=Marechiaro w Posillipo – i tu powoli zaczynają się schody. Ale dla takich widoków i smakowitych restauracji, warto!

  1. Jeśli mamy czas, siły i chęci, możemy z centrum przejść na nogach do Piazza Vittoria, a stamtąd złapać autobus ANM 140, który bezpośrednio zawiezie nas na wzgórze Posillipo. Należy wysiąść na przystanku Discesa Coroglio-Marechiaro i stamtąd zejść via Marechiaro w stronę Zatoki. Spacer zajmuje około 15 minut.

  2. Jeśli czas, siły i chęci nie sprzyjają, w centrum można wsiąść w 2. linię metra na stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli i wysiąść na stacji Mergellina. Kierując się od niej w stronę Zatoki, możemy złapać autobus ANM 140 na via Giordano Bruno lub na kolejnym przystanku, przy via Mergellina, gdzie zatrzymuje się też autobus C21 (C21 kursuje tylko od poniedziałku do piątku).

  3. Od 1 lipca do 30 sierpnia ANM oddaje do dyspozycji turystów linię 622, która z przystanku Discesa Coroglio-Marechiaro zjeżdża na sam dół via Marechiaro. Kursuje co pół godziny od 11.00 do 19.00. W drodze powrotnej to dla wielu wybawienie, biorąc pod uwagę, że jest wtedy pod górkę.

=Parco Virgiliano w Posillipo – sam park raczej nie zachwyca, ale widoki roztaczające się z niego zdecydowanie tak! A te obejmują Zatokę Neapolitańską z Wezuwiuszem i półwyspem Sorrento w tle, dalej Capri, Ischia i Procida, wysepkę Nisida i Zatokę Pozzuoli. Dojazd tam, jest podobny jak do Marechiaro.

  1. Z Piazza Vittoria odjeżdża autobus ANM 140. Należy wysiąść na przystanku Discesa Coroglio-istituto Denza i z niego przejść około 800 m przez Discesa Gaiola do Viale Virgilio, która zaprowadzi nas do bramy parku.

  2. W centrum można wsiąść w 2. linię metra na stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli i wysiąść na stacji Mergellina. Kierując się od niej w stronę Zatoki, możemy złapać autobus ANM 140 na via Giordano Bruno lub na kolejnym przystanku, przy via Mergellina, gdzie zatrzymuje się też autobus C21 (C21 kursuje tylko od poniedziałku do piątku). Z autobusu 140 należy wysiąść na przystanku Discesa Coroglio-istituto Denza, natomiast autobus C21 zatrzymuje się na przystanku Manzoni-parco Virgiliano, skąd prościutko przez Viale Virgilio dociera się do bramy parku.

=Grotta di Seiano i Parco Archeologico del Pausilypon w Posillipo– mimo że oddalone sporo od centrum, to jak dla mnie jest to miejsce zdecydowanie warte odwiedzenia. Antyczna architektura i niesamowita natura przenikają się tu nawzajem.

  1. Podobnie jak wyżej, z Piazza Vittoria odjeżdża autobus ANM 140, którym należy dojechać na końcowy przystanek Capo Posillipo. Pętlę autobusową dzieli od Grotta di Seiano dwudziestominutowy spacer przez Discesa Coroglio. Ale przy fajnych widokach na Zatokę Pozzuoli czas mija szybko.

  2. W centrum można wsiąść w 2. linię metra na stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli i wysiąść na stacji Mergellina. Kierując się od niej w stronę Zatoki, możemy złapać autobus ANM 140 na via Giordano Bruno lub na kolejnym przystanku, przy via Mergellina, gdzie zatrzymuje się też autobus C21 (C21 kursuje tylko od poniedziałku do piątku), który tak samo jak 140 dojeżdża do pętli autobusowej Capo Posillipo.

  3. Jadąc 2. linią metra ze stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli, można dojechać też do stacji Campi Flegrei, dwie stacje za Mergellina. Wychodząc z budynku dworca i skręcając w lewo w via Diocleziano, po kilkudziesięciu metrach dociera się do przystanku autobusowego (tego po drugiej stronie ulicy, gdzie są budynki). Wsiadając w autobus ANM 507 lub 607 należy dojechać do przystanku Cattolica, a z niego skierować się pod górę przez via Coroglio, przechodzącej po chwili w Discesa Coroglio. Spacer trwa około 10 minut.

=Parco Sommerso di Gaiola w Posillipo – to owiane tajemnicą wysepki Gaiola, podwodny park archeologiczny i jedyna w swoim rodzaju morska flora i fauna. Mimo sporej odległości od centrum i mało wygodnego dojazdu,miejsce to coraz chętniej odwiedzane jest przez turystów.

  1. Z Piazza Vittoria odjeżdża autobus ANM 140. Należy wysiąść na przystanku Discesa Coroglio-istituto Denza. Po wyjściu z autobusu i przejściu na drugą stronę ulicy wychodzi się prawie bezpośrednio na ulicę Discesa Gaiola, na której końcu znajduje się Park Gaiola. Spacer trwa około 25 minut, ale w bardzo przyjemnym otoczeniu.
  2. Jadąc z samego centrum można wsiąść w 2. linię metra na stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli i wysiąść na stacji Mergellina. Kierując się od niej w stronę Zatoki, możemy złapać autobus ANM 140 na via Giordano Bruno lub na kolejnym przystanku, przy via Mergellina, gdzie zatrzymuje się też autobus C21 (C21 kursuje tylko od poniedziałku do piątku). Oba autobusy zatrzymują się na przystanku Discesa Coroglio-istituto Denza, od którego należy kierować się w stronę ulicy Discesa Gaiola.

=Stadio San Paolo – czyli mało reprezentacyjny stadion w dzielnicy Fuorigrotta, zapewniający jednak sporo emocji fanom SSC Napoli.

  1. W centrum można wsiąść w 2. linię metra na stacji Piazza Garibaldi, Piazza Cavour lub Montesanto (UWAGA! Nie jest to ta sama stacja, z której odjeżdżają Funicolare, Cumana i Circumflegrea; od Piazza Montesanto należy skierować się ciut w górę do Piazzetta Olivella) w kierunku Pozzuoli i wysiąść na stacji Campi Flegrei. Dalej droga jest już bardzo prosta.
  2. Przy Piazza Montesanto można wsiąść w kolejkę EAV Cumana i dojechać nią do stacji Mostra. Wychodzi się z niej praktycznie przy samym stadionie.

=Eremo dei Camaldoli – ten, znajdujący się na najwyższym neapolitańskim wzgórzu Camaldoli, erem jest prawdziwą odskocznią od miejskiego zgiełku. Znajduje się w nim piękny kościółek, obok którego jest brama prowadząca na taras widokowy. A ten oferuje niesamowite wrażenia wizualne. Aby się tam dostać można wsiąść w centrum w 1. linię metra w kierunku Piscinola. Należy wysiąść na stacji Montedonzelli i z niej skierować się na, widoczną zaraz po wyjściu z metra, via Pietro Castellino. Na tej ulicy znajduje się przystanek autobusu ANM C44, który jedzie na wzgórze Camaldoli. Należy dojechać na ostatni przystanek via Dell’Eremo i od niego przejść kilkadziesiąt metrów w dół ulicy via dell’Eremo, która prowadzi pod samą bramę eremu.

Jeśli jest jakieś miejsce w Neapolu, które nie zostało wyżej ujęte, a do którego chciałbyś dojechać i nie wiesz jak – daj znać w komentarzu lub na moim fanpage’u. Uwzględnię je w tekście.

W II części poradnika napiszę jak dojechać z Neapolu do… No właśnie, sporo jest miejsc wartych odwiedzenia w Kampanii. Jeśli coś konkretnie Cię interesuje, daj znać.

 

7 thoughts on “Transport publiczny w Neapolu. Część I: jak dojechać w Neapolu do…

  1. Bardzo pozytywne jest to, że w Kampanii dzieci do lat 6. mają darmowe wejścia, ponieważ o ile mi wiadomo, w pozostałych częściach Włoch ten magiczny darmowy wiek to 4 lata. Dzięki temu z naszym 4-letnim synem zaoszczędziliśmy trochę.
    Będąc w Neapolu w ogóle nie korzystam już z autobusów (poza Alibusem z lotniska), nastałam się już w upale i dziękuję 🙂 Lubię za to metro i Funicolare (w zasadzie to największym fanem tej krzywej kolejki jest syn). Trafiłam też na strajk pociągów, ale na szczęście nie wszystkich jednocześnie. W ogóle mam wrażenie, że przygody z komunikacją to część wycieczki do Neapolu 🙂

    Polubione przez 1 osoba

  2. Pingback: Parco Archeologico del Pausilypon | Przypadki neapolitańskie

  3. Pingback: Transport publiczny w Neapolu. Część II: jak dojechać z Neapolu do… | Przypadki neapolitańskie

  4. Cześć! Ukłony za tę stronkę! Uratowałaś mi życie!

    Polubione przez 1 osoba

  5. Pingback: Co zjeść w Neapolu? Street food, słodycze, typowe dania, polecane knajpyPrimo Cappuccino - Życie i podróże po włosku.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s